Ben Teunissen had nog nooit met Bob Verkerk gewerkt. Hij kende hem niet persoonlijk, had hem nooit gesproken, maar hij had zijn cv gelezen en dat was genoeg. Ben zocht een engineer voor een nieuwe opdracht, vond het passende profiel van mede-Maat Bob en belde hem op. Bob was beschikbaar. Even later stonden beide Maten bij de opdrachtgever op de stoep.
De opdrachtgever had één persoon verwacht voor een intake, maar kreeg er twee. Ben stelde het voor als meerwaarde, niet als een complicatie. Zijn argument was direct:
“Ik kan die klus niet accepteren zonder een ervaren engineer erbij. Dat gaat gewoon niet.”
De opdrachtgever stond open voor het initiatief en de opdracht ging door met Ben en Bob. Zo werkt het, volgens Ben. Niet afwachten, maar acteren. Denk daarbij niet alleen aan jezelf, maar vooral ook vanuit het succes voor de klant en kijk dan naar het collectief
Wie is Ben?
Ben is Enterprise Data Architect en Maat bij The Future Group sinds 2018. Daarvoor werkte hij lang in loondienst bij grote bureaus, waaronder KPMG. De overstap naar zelfstandig werken maakte hij niet uit onvrede, maar uit behoefte aan vrijheid.
“Bij de grote bureaus heb je altijd te maken met risicomanagement rond de acceptatie van de opdracht. Moeten we dit nu wel doen, of liever niet doen? Nu zeg ik gewoon: ja, ik doe het.”
Die vrijheid heeft bij TFG een andere dimensie. Als zelfstandig ondernemer binnen een collectief waarin kennis, kunde en netwerken worden gedeeld, staat hij er niet alleen voor.
“Ik word gesteund door ruim 300 mensen, die staan achter me.”
Dat maakt het gesprek anders. Een opdrachtgever, die normaal gesproken een aanvraag zou laten liggen, luistert toch even. Niet omdat Ben zo bijzonder is, maar omdat het aanbod groter is dan hijzelf.
De opdracht bij Visma
De opdracht bij Visma was geen standaard klus. Het bedrijf had 36 dochterondernemingen afgesplitst van een portfolio van 600, zonder IT-infrastructuur mee te geven. Ze moesten van nul beginnen en snel. De prioriteit was helder: allereerst zo snel mogelijk financieel kunnen rapporteren aan de moederorganisatie.
Ben zag zijn kans. Als Enterprise Data Architect met een achtergrond in financial controlling kon hij precies die brug slaan tussen strategie en finance, maar hij zag ook direct wat hij zelf niet had: iemand die hands-on aan de slag kon met de tooling. Google, Azure, de praktische kant van een data warehouse opzetten.
Hij dook in de profielen van Maten, vond Bob en introduceerde hem bij de opdrachtgever nog voordat de opdracht überhaupt was begonnen. Niet als extraatje, maar als voorwaarde. Dat vraagt lef. Je stapt bij een nieuwe opdrachtgever naar binnen en zegt meteen: ik kom niet alleen.
“Het vraagt gewoon een beetje moed. Wat kan er gebeuren? Dat je afgewezen wordt. De klant vond het een prima idee en het is helemaal goed gegaan.”
Schaars zijn, is ook een keuze
De opdracht van Ben en Bob was in eerste instantie voor drie weken bedoeld. Op aanraden van beide Maten kwamen ze met de opdrachtgever tot de conclusie dat de opdracht minimaal twee maanden zou moeten duren om het project succesvol uit te kunnen voeren. De Maten presteren inmiddels zo goed dat de opdrachtgever heeft laten vallen dat hij de opdracht wil verlengen tot het einde van het jaar.
Hier trapte Ben bewust even op de rem. Niet omdat de opdracht hem niet beviel, maar omdat Maten gewoonweg niet altijd beschikbaar zijn. Ben is ondanks dat hij op een opdracht zit, altijd bezig met een nieuwe opdracht. Dat hoort bij ondernemerschap. Een Maat is geen vaste medewerker en is dus niet onbeperkt beschikbaar. Dat is bewust zo. Maten kiezen zelf hun opdrachten, hun opdrachtgevers en hun tempo. Die autonomie is precies wat ondernemers bij The Future Group onderscheidend maakt.
“Je moet gewoon wat meer ijzers in het vuur hebben en dat betekent dus dat je af en toe nee moet zeggen.”
Maar, nee zeggen tegen de opdrachtgever betekent niet de opdrachtgever laten vallen. Ben zocht een geschikte Maat om zijn plek over te nemen. Iemand die de context al kende, soepel kan instappen en de lijn kon voortzetten die hij had ingezet. Zo valt één beslissing drie kanten op goed uit: Ben houdt zijn bewegingsvrijheid, benadrukt zijn waarde als schaars profiel, een andere Maat krijgt een warme introductie bij een opdrachtgever die al vertrouwen heeft in The Future Group en de opdrachtgever profiteert van de continuïteit.
”We zouden het ook helemaal niet erg vinden als je tot het eind van het jaar blijft. Dat vond ik erg aardig klinken, maar ik vertaal dat eigenlijk als: er mogen soortgelijke mensen van The Future Group komen.”
Ben ziet dit dus niet alleen als een persoonlijk compliment, maar vooral ook als een compliment voor The Future Group in zijn geheel.
Pak die telefoon en doe dat belletje naar de opdrachtgever
Wat opvalt: de kansen zijn er altijd. Op elke opdracht, bij elke opdrachtgever. De vraag is alleen of je ze ziet en of je er wat meedoet. Een concreet voorbeeld. Ben leest het Financieel Dagblad en vertaalt de items naar opdrachten. Een fusie die wordt aangekondigd, betekent twee culturen die één IT-landschap moeten worden. Een afsplitsing betekent een organisatie die van nul moet beginnen. Ben signaleert kansen en pakt vervolgens de telefoon om deze actief na te jagen.
“Hier zit geen groot meesterplan achter. Het is eigenlijk heel simpel: een belletje doen, maar je moet dat wel doen.”
De mentaliteit van samen jagen
Diezelfde logica geldt binnen een lopende opdracht. Wie betrokken is bij een opdrachtgever, ziet van binnenuit wat er speelt. Ook al werkt Ben als een externe, je ziet tijdens een opdracht welke teams groeien, waar een opdrachtgever capaciteit tekortkomt en welke profielen daar goed bij zouden kunnen passen. Dit zijn geen verkoopgesprekken, benadrukt Ben. Dit is gewoon “goed om je heen kijken” om vervolgens, waar relevant, namen te noemen van andere Maten binnen het collectief.
Ook een afwijzing is een kans. Als een opdrachtgever je afwijst, is dat geen reden om het contact te laten liggen. Het is een reden om te vragen wat er beter had gekund en meer informatie te krijgen. Een tip van Ben: blijf dat contact met de opdrachtgever houden. Ook als je niet bent geplaatst, ook als je mede-Maat er al een aantal maanden een opdracht draait. Dat persoonlijke contactmoment en het stukje relatiemanagement kunnen veel impact maken. Misschien niet meteen, maar wel op de lange termijn.
“Alles is een contactmoment ook als een opdrachtgever je afwijst. Dat is gewoon feedback. Wie dat zo benadert, houdt de relatie warm voor een volgende keer.”
Een opdracht is nooit echt afgelopen
Voor Ben is een opdracht nooit echt afgelopen. Hij vertrekt, maar het contact blijft terwijl een andere Maat het stokje overneemt. Voor hem is dat geen extra inspanning, maar gewoon hoe het hoort.
Want dat is precies wat Ben deed. Hij stapte bij Visma naar binnen met een andere Maat, die hij nooit eerder had ontmoet. Hij bouwde vertrouwen op, presteerde en zocht vervolgens bewust een andere Maat om zijn plek over te nemen. Eén opdracht, drie Maten, één opdrachtgever, die TFG niet meer loslaat.
Dat is geen toeval. Dat is een mentaliteit. Ben is een mooi voorbeeld van hoe de IT-professionals binnen The Future Group niet alleen voor zichzelf ondernemen, maar voor het gehele collectief. Wil je ook zelfstandig ondernemen en tegelijkertijd onderdeel zijn van iets groters? Lees dan hier meer over hoe ondernemen binnen ons collectief eraan toegaat.
